درازنای شب اندوهان را ازمن بپرس

توسط

 

ای دوست، 
درازنای شب اندوهان را- 
ازمن بپرس 
که در کو چه ی عاشقان تا سحرگاه،
                                   رقصیده ام!
و طول راه جدایی را 
از شیون عبث گام های من 
بر سنگفرش حوصله راه 
که همپای بادها 
در شهر و کوه و دشت 
به دنبال بوی تو
گردیده ام 
و ساعت خود را 
با کهنه ساعت متروک برج شهر میزان نموده ام!
ای نازنین 
اندوه اگر که پنجه به قلبت زد،
تاری ز موی سپیدم
 در عود سوز بیفکن
تا عشق را بر آستانه درگاه بنگری! 

 

شعر از: نصرت رحمانی
عکس: مجید ترکابادی

ممکن است بپسندید

نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.