جولون نده

توسط
چپ و راست میزنی ما هم صدامون در نمیاد. والا ما همیشه اینطوری کتک خور نبودیم؛ خیال برت نداره که قصه ی ترس و کم آوردنه اگه جلوت گردنم کجه، نه. کارمون گیرته که میتونی اینطوری گردن کلفتی کنی.
دنیا دور داده دستت. الانم فکر نکن تا آخرش اینطوری میمونه، نه… آسیا به نوبت. الان دنیا بهت حال داده، دست بزنت خوب شده. دور و برت شلوغ شده فکر کردی چه خبره؟ یه روز چپ و راست میخوری اگه امروز اینطوری طی کنی. والا ما هم دست بزن داشتیم و داریم، اما نزدیم به مولا. گردنمون کلفت بوده و گردن کلفتی نکردیم. خیابون خیابون، کوچه کوچه، خونه خونه بگرد و اسم ما رو بگو. ببین اگه از ترس هیبتمون کز نکردن تو خودشون. بابا ما خودمون چَک زنیم حالا اینطوری گردن شکسته وایسادیم جلوت چَک میخوریم. کارمون گیرته، دلمون گیرته. چشمت خماره قبول، قدمات نازداره قبول، صدات عشوه داره قبول، زلفت پریشونه قبول؛ اما جون احمد برات نمی مونه. دیدم روزگارو. یه روزی گردنم کلفت بوده، قدم بلند، بازوم آهنی، سینه ام مثل سنگ، اما نزدم اونی که گیرم بوده رو. دنیا اینطوری نمی مونه. جولون نده.

ممکن است بپسندید

نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود.